Betonstop blijkt in Geraardsbergen ook dode letter te zijn…

Groen Geraardsbergen dringt aan op een bijsturing van de ruimtelijke wanorde! De betonstop werd met veel bombarie aangekondigd door toenmalig Vlaams minister voor leefmilieu Joke Schauvliege en zou volgens minister-president Geert Bourgeois één van de belangrijkste Vlaamse hefbomen voor een goed klimaatbeleid worden. Recent bleek dat het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen er niet komt voor 26 mei en dat de betonstop dus opgeschoven wordt naar de volgende regering. Het voornemen was om het bebouwen van de open ruimte te doen dalen: van 6ha per dag naar 3ha per dag tegen 2025, om naar 0ha te gaan tegen 2040. Deze ambitie kan gerealiseerd worden door o.a. in te zetten op (kleiner) bouwen in stads- en dorpskernen en het bestrijden van leegstand. De realiteit is momenteel anders. Eerder dan een betonstop zal het betonstrop worden, als we het geweer niet snel van schouder gaan veranderen.

Ook in Geraardsbergen is men slecht bezig! Over de periode 2000-2017 is het woongebied met 19% gestegen. In 2000 bedroeg het aandeel woongebied t.o.v. het totaal van de bebouwde gronden en aanverwante terreinen 54,4%, in 2017 is dit gestegen tot 56,8%.
Tot op vandaag lijkt men hals over kop de ons nog resterende open ruimte te willen volbouwen. Eén van de problemen is dat alles wat te maken heeft met wonen (Larmuseau), stedebouw en ruimtelijke ordening (Fontaine), milieu (Duwuyn) verdeeld is over 3 schepenen. Dit komt een eenduidige visie en aanpak er niet gemakkelijker op te maken. Groen Geraardsbergen dringt er bij de lokale overheid op aan om de ruimtelijke wanorde, die al jaren bezig is, bij te sturen. Dit kan door een strenger vergunningsbeleid, het schrappen van slecht gelegen bouwgronden, een soepelere procedure voor kernversterking, een betere bescherming van de landbouwgronden, …

Op basis van de woonstudie die in opdracht van de stad Geraardsbergen werd gevoerd blijkt dat een verdergaande versnippering van de bewoning geen optie is. Zelfs rekening houdende met de bevolkingsaangroei is het absoluut niet nodig om nieuwe en vastgelegde woonuitbreidingsgebieden gaan vol te bouwen.
Het huidig beleid plaatst ons voor tal van uitdagingen, o.a.:
–         1 op 4 planten- en diersoorten dreigen  te verdwijnen,
–         de vele verharding zorgt voor heel wat problemen met waterbeheer,
–         de verrommeling van de ruimte (o.a. lintbebouwing) maakt ons volledig afhankelijk van de auto,
–         de luchtvervuiling en de klimaatimpact van het steeds maar groeiende autoverkeer krijgen we niet onder controle als het roer niet dringend wordt omgegooid. Op basis van de bestaande wetenschappelijke cijfers en analyses kan geen enkele beleidsmaker nog beweren dat hij of zij van niets weet.

Dit bericht is geplaatst in Politiek. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Current ye@r *